Heerlijk, ik heb weer de ruimte om hier af en toe wat te schrijven. Elke maand over een ander thema. Voor September: Pijn of Power.

Ik zie het zo vaak op gezichten die tegenover me zitten. Pijn. Over dingen die verloren zijn, teleurstellingen, tegenvallers.. Maar ook de pijn over wat dwars zit. Zo dwars soms dat er moeilijk woorden voor te vinden zijn. Of pijn waarvan je zelf niet weet waar het zeer doet, dat het zeer doet. Of dat je gewoon alleen maar heel erg pissig lijkt te zijn.

In dat hele jaar van een kindje verwachten, bevallen en herstellen, duikt er soms pijn op. Ronder en ronder groeien en dan telkens met je neus op de feiten gedrukt worden. Gebrokenheid komt om de hoek kijken. Juist omdat het krijgen van een kindje iets is dat zo dicht bij ons hart ligt en dat ons zo veel kan doen. De mooiste dingen zijn vaak ook zo kwetsbaar.

Daarom vind ik het jammer dat pijn is iets dat we vaak liever niet voelen. Want ergens geloof ik dat het winst is als we er wel aan gaan. Omdat het ons iets vertelt over waar we nog zo veel meer kunnen gaan verwachten.

Wist je dat pijn en schaamte vaak samengaan? Zeker in verhalen rondom bevalling en zwanger zijn. Waarvan we het normaal vinden om niet te veel te willen.

Waarin we geneigd zijn om onszelf al wat extra in te dekken, omdat er zo veel mis kan gaan.

Waar we ons niet aan willen stellen over die kleine dingetjes omdat we niet zo moeten zeuren. Maar het is er wel. Pijn en schaamte, samen verstopt achter ‘maarja’.

Ik zie het in de schouders van vrouwen die voor de tweede of derde keer gaan bevallen en het zo graag zo anders willen gaan meemaken dan de vorige keer. Die toch hun schouders ophalen als het moeilijk wordt in hun verhaal.

Zo van ach… daar doe je niks aan.

Vrouw, daar onder zit een zere plek. Soms eentje waar je geen idee van had. Soms over iets dat je drommels goed weet. En omdat ik echt geloof dat er zo veel kracht kan voortkomen uit zwakheid, daag ik je uit om even pauze te doen op zo’n moment.

Verder niks geks, gewoon dat je jezelf de kans geeft om te ontdekken. Iedere keer dat je op die manier even kort je hoofd schudt, je schouders ergens ophaalt en wegkijkt misschien.

Misschien heb je wel iets te pakken wat zo de moeite waard is.