Gek hoor, cursussen geven als je zelf ook zwanger bent. Dat was echt wel even wennen. Tot nu toe zit ik iedere keer nog tegenover meiden met een veel dikkere buik dan ikzelf, maar dat gaat binnenkort veranderen want de groei zit er flink in. Ik loop lekker voor op de curve. Tijd voor practice what you preach. Nu ik me zelf ook weer aan het voorbereiden ben op een nieuwe tijd van baren en geboren worden (dat geeft er wat gewicht aan he), ben ik vooral in mijn hoofd bezig met de dingen die ik praktisch gezien anders wil doen dan de vorige keer. Intussen heb ik al een heel aantal dingen bedacht en die wil ik je niet onthouden. Vandaag nummer 1: Ik maak ook een plan voor borstvoeding.

De eerste ronde baby krijgen was ik vooral bezig met de bevalling en spullen kopen. Ik las welgeteld 1 dun boekje over borstvoeding. En dat kwam neer op: borstvoeding is goed, logisch en als je het goed aanpakt, heel simpel. Borstvoeden gaat je tijd, geld, geluk en gezondheid opleveren. In de ideale omstandigheden is dat ook echt zo. Maar wat ik me niet had gerealiseerd is dat ik in een wereld leef die niet is ingericht op de ideale omstandigheden voor borstvoeding creëren en dat ik daar dus zelf keuzes in moest maken. Ik had er te simpel over gedacht en beschikte niet over de juiste kennis van de principes achter het borstvoeding geven. En daardoor werd het een desillusie die ik alleen mezelf en mijn falende lichaam kon verwijten. Precies wat veel vrouwen ook rondom een tegenvallende bevalling ervaren.

Voor de volgende keer heb ik een aantal voornemens gemaakt:

Ik verzamel mensen om me heen die me kunnen helpen

Ik vraag rond aan vriendinnen met welke lactatiekundige zij goede ervaringen hebben, ik vraag mijn verloskundige ernaar. Ik regel een zorgverzekeraar die een lactatiekundige vergoed zodat ik niet over het financiële aspect na hoef te denken wanneer ik er eentje boek maar het juist voelt alsof ik heel mooi gebruik maak van mijn dekking. Ik ken mezelf. Als het vergoed wordt, verzeker ik mezelf ervan dat ik haar inschakel in plaats van me af te vragen of het wel echt nodig is (ditzelfde principe werkt trouwens ook fantastisch bij het meeverzekeren van een verdoving bij de tandarts). Ik heb mensen aan de andere kant van de lijn nodig die borstvoeding snappen. Het is geen overbodige luxe om moeders te kennen die al een heel aantal keer met vallen en opstaan kinderen gevoed hebben. Borstvoeden leer je in een sociaal verband. Het feit dat je nog weinig blote, voedende borsten hebt gezien in je leven en altijd netjes je hoofd afwendt wanneer iemand in het openbaar gaat voeden is in onze cultuur normaal, maar zet ons wel op achterstand. Want je leert het vooral door het anderen te zien doen; bummer. Live support van ervaren soortgenoten dus. Ik heb drie vriendinnen achter de knop die ik kan bereiken met borstvoedingsvragen. Ik ga me over mijn schaamte heen zetten en een moeder uit mijn kerk die tien jaar ouder is en vier kleine meisjes heeft gevoed vragen of ik haar ook op de lijst mag zetten.

 

Ik ga bewust om met mijn informatiebronnen

Dat betekent dat ik aan anderen vraag aan welke borstvoedingsinfokanalen zij wat hebben gehad en waarom. Ik geef de voorkeur aan boeken en bellen boven websites. Die boeken bekijk ik alvast even tijdens de zwangerschap. Ik ken mezelf, op internet kom ik zomaar in een verhitte discussie terecht of op een forum dat me mega onrustig maakt. Niet helpend. Ik ga het niet meer googelen.

 

Ik probeer mijn omgeving aan te passen op mijn voedende lichaam in plaats van andersom

Borstvoeding en mijn kind leren kennen wordt mijn fulltime job. Dat neem ik serieus. Ik geef eerlijk aan mezelf toe dat kleine dingen een verschil kunnen maken. Bijvoorbeeld een fijn lampje bij het bed en een vuilnisbakje voor verzadigde zoogcompressen. Ik zorg voor de juiste spullen, ik vraag rond aan andere vrouwen welke spullen zij fijn vonden. Ik regel meteen een andere BH die wel comfortabel zit als blijkt dat wat ik heb ingeslagen niet blijkt te passen. Ik koop voedings t-shirts in plaats van klunzen met een touwtje om mijn normale shirt om hoog te houden.

 

Ik bekijk de situatie vanuit geestelijk perspectief

Borstvoeding geven is een prima concept om zowat je hele identiteit en waardigheid als vrouw en moeder aan op te hangen. Dat terwijl de bron van wie ik ben in God ligt en mijn waardigheid me wordt gegeven door de overwinning van Jezus op ziekte, schaarste en dood. Dat wil ik als uitgangspunt nemen dit keer in plaats van in de leugen te trappen dat het resultaat helemaal van mij en mijn stressvolle inspanningen afhangt. Ik had geen idee hoe diep borstvoeding soms gaat en hoe verdrietig het is als het niet loopt zoals je graag wilt. Ik wil daar dit keer meer ruimte voor maken en me blijven verwonderen over alles wat ik wel krijg. Ook al eindig ik weer fulltime aan het kolven en moet ik eerder stoppen dan ik wil. Ik wil vooral ook die verwondering blijven voelen alsof het manna is dat s ochtends zomaar uit de hemel valt. Het kost me ongelofelijk veel tijd, energie en geluk maar ik voer mijn kind fulltime witte chocolademilkshake die gezond voor haar is terwijl ik aan een kolfapparaat mijn zwangerschapskilo’s kwijtraak; een cadeautje van God.